У 2012 годзе на Украіне была згвалтаваная і забітая Аксана Макар. Разам з двума незнаёмымі хлопцамі узростам 22 і 23 года яна выпіла ў кафэ-бары, пасля чаго яны ўсе перабраліся на кватэру да іх агульнага 24-гадовага знаёмага, дзе і здарылася злачынства.

Наступны гучны выпадак здарыўся з шаснаццацігадовай Ганнай Шатавай у Навасібірску тры гады таму. Жывучы ў інтэрнаце, яна не паспела прыйсці дадому да 23:00 — часу, калі зачыняюцца дзверы, і пайшла да свайго сябра (ці хлопца) на кватэру да яго сяброў.

На шчасце, ніхто не быў забіты, але дзяўчыну згвалтавалі некалькі чалавек (чацвёра ці пяцёра) узростам каля 15–19 гадоў. Як піша «Камсамольская праўда»: «Колькі чалавек гвалтавалі дзяўчынку, не зразумела <…>», так як яна была без прытомнасці. Не зусім зразумела яшчэ тое, што ўжывалі на кватэры. Гвалтаўнікі кажуць, што ўсе пілі алкаголь і ўжывалі наркотыкі, Ганна сцвярджае, што наркотыкаў не ўжывала і па аналізах яе кроў «чыстая». Хоць у тым жа артыкуле прыводзіцца цытата мэра Екацярынбурга Яўгена Ройзмана: «Але самае страшнае, што ні адзін тэст на наркотыкі не выяўляе «солі» <…>», дзе «соль» — нейкі навамодны наркотык.

Гісторыя Ірыны Сычовай падобная на гісторыю Шатавай. Значна перабраўшы з алкаголем на вечарыне, яна адвяла хлопца ў туалет, дзе і была згвалтаваная.

Мабыць, жадаючы паказаць сваю крутасць, гвалтаўнікі Шатавай выклалі ў інтэрнэт фотаздымак голай дзяўчыны, а гвалтаўнікі Сычовай відэа ўсяго працэсу. Гэтыя матэрыялы атрымалі шырокую агалоску і пасля абедзве дзяўчыны напісалі заяву на згвалтаванне, да гэтага не жадаючы псаваць жыццё гвалтаўнікам.

Гісторыя Дыяны Шурыгінай такая ж банальная, як і папярэднія: падлеткі напіліся на вечарыне, і шаснаццацігадовую Дзіяну згвалціў 21-гадовы хлопец, якому яна накшталт выяўляла сімпатыі.

Таксама ўспамінаецца нядаўняя акцыя #ЯНеБаюсяСказаць, якая прайшла ў сацсетках, мэта якой была расказаць пра гвалт у адносінах да жанчын.

Чаму сэксуальны гвалт — гэта праблема

Дапусцім, мяне чытае зараз школьнік або студэнт і ўсе дзеі гвалтаўнікоў яго зусім не чапаюць з маральнага пункту гледжання. «Яна сама вінаватая, яна сама хацела, яна справакавала», — і гэтак далей. Добра, магчыма, так яно і было (калі пакапацца ў вышэйпералічаных справах, то многім яны здадуцца вельмі неадназначнымі). Але хто, уласна, сеў у турму?

Усе гвалтаўнікі «ад’ехалі» ў турму на 3–10 гадоў. Проста ўдумайцеся ў гэтыя лічбы. Яшчэ ўчора ты малады модны хлопец, тусуючыйся са сваімі сябрамі, а заўтра «ідзеш па этапе» на «зону» да сапраўдных крымінальнікаў, якія будуць толькі рады такім хатнім хлопцам далёкім ад крымінальнага асяроддзя.

У далейшым, цалкам верагодна зона зломіць хлопца, а з судзімасцю ні на адну нармальную працу ў Расеі не возьмуць. Праз дзесяць гадоў усе забудуць пра гучную справу, якая магла быць неадназначнай, але судзімасць за згвалтаванне ўсё роўна застанецца на руках.

Што тычыцца стасункаў, то калі справа была гучнай (як вышэйпералічаныя), то завесці любыя адносіны будзе вельмі складана, бо Google нічога не забывае і ад чалавека патрабуецца толькі убіць чыёсці імя і прозвішча, каб даведацца яго найбуйнейшыя дасягненні (добрыя і не вельмі).

Увогуле, у маіх вачах усё асуджаныя хлопцы ўжо паставілі крыж на сваім жыцці, бо ім трэба прайсці яшчэ праз расейскую турму і ўсё сваё жыццё існаваць з гэтым таўром. Так што гэта важна менавіта з-за расійскай турмы. Забудзем пра мараль, пачуцці, фемінізм і іншае абстрактнае. Прычына — калі ты згвалтуеш дзяўчыну (ці нават дасі нагоду падумаць пра гэта!), То можаш «ад’ехаць» у турму. Так-так, тую, дзе куча людзей у адной камеры, антысанітарыя, душ раз у тыдзень, прусакі, пацукі, сухоты, чэфір, браткі, жорсткія ахоўнікі і, вядома ж, апушчаныя.

Гэта не Захад, дзе твая справа будзе прафесійна разблытвацца гадамі, старанна прапрацоўвацца над кожным доказам і іншым, абы толькі дамагчыся праўды. Тут Расія (або іншая постсавецкая краіна). У нейкі момант прыйдзе начальства і скажа пасадзіць на «столькі-та», проста таму што ўладам не патрэбна сацыяльная нестабільнасць. Ну а ты, малады і перспектыўны хлопец, сядзеш. Упэўнены, браткі ўважліва цябе будуць слухаць пра тое, якая яна «шлюха» і цябе «падставіла».

Што з гэтым усім рабіць?

Дадзенае відэа вельмі добра падыходзіць да гэтай тэмы:

Напэўна хтосьці з чытачоў закатвае вочы і думае, наколькі гэта ўсё банальна відавочна, але ў мяне іншае меркаванне. Заходняга паняцця «consent» («згода») у постсавецкай прасторы папросту няма. І большасць выпадкаў апісаных у відэа мелі месца быць у вышэйпералічаных згвалтаваннях: (а) дзяўчына кажа то «так» то «не», (б) дзяўчына кажа «так», а потым кажа «не», (в) дзяўчына кажа «так», а потым адключаецца, (г) дзяўчына наогул без свядомасьці. Так, усе гэтыя сітуацыі адбыліся, так што я абсалютна сур’ёзны.

Што рабіць хлопцам?

Аснова: не гвалтуй незнаёмых дзяўчат. У прынцыпе, усе асуджаюць згвалтаванне ў яго «класічнай» версіі — сэксуальны гвалт над незнаёмым чалавекам.

Алкаголь і сябры:

  • Будзь цвярозым. У большасці выпадкаў альбо хлопец, альбо дзяўчына, альбо ўся кампанія ўжывала алкаголь і/або наркотыкі. П’яны чалавек мае мала дачынення да цвярозага, таму, калі ў цябе сур’ёзныя планы на дзяўчыну (і на сваё жыццё), то будзь цвярозым і не давай ёй піць. Так ты можаш яе адвесці ад сваіх п’яных сябрукоў, выклікаць паліцыю або проста суседзяў.
  • Хочаш піць пі з хлопцамі. Калі ты хочаш «пабухаць», то памкніся мужчынскай кампаніяй і хоць бочку гарэлкі асушыце. Папярэдне прыбярыце тэлефоны, каб незнарок не запрасіць якіх-небудзь дзяўчат (ці горш — дзяўчыну) на вечарыну.
  • Навучыцеся ладзіць вечарыны. Вечарынкі ці «упіскі» ў тэорыі вясёлая рэч — хлопцаў і дзяўчат прыкладна напалову, усе п’юць, але толькі каб расслабіцца, а потым усе адасабляюцца. У постсавецкіх рэаліях усё па-іншаму: палавой баланс звычайна змяшчаецца ў бок мужчын, а да нямераных дозаў алкаголю дадаюцца танныя наркотыкі. Каб неяк ацывілізаваць гэтую падзею, то можна пачаць, зноў-такі, з ўмераных (бліжэй да мінімальных) доз алкаголю.
  • Сачы за сабой у групе. Агульнавядома, што людзі ў групах паводзяць сябе інакш, чым сам-насам. Так што не будзь статкам, які ўпяцёх гвалтуе дзяўчыну без прытомнасці, а потым выкладвае гэта ўсё ў сетку.

Увогуле, у кампаніі лепш за ўсё быць цвярозым і каб большасць была цвярозай, тады не будзе неадэкватных групавых дзеянняў. Таксама, лепш пазбягаць сітуацый, калі ў групе шмат хлопцаў, але адна-дзве дзяўчыны. Зрэшты, нават прысутнасць дзяўчат не замінае адасобіцца і правесці згвалтаванне сам-насам. Так мы пераходзім да пункта, пра дзяўчат:

  • Будзь уважлівы да жаданняў знаёмых дзяўчат. У многіх выпадках гвалтаўнікі — знаёмыя людзі. Гэта бачна па вышэйпералічаных выпадках. Дзяўчына можа пайсці да знаёмага чалавека на кватэру, да групы сяброў на вечарыну і гэтак далей проста таму, што давярае гэтым людзям і адчувае сябе бяспечна. Гэта не значыць, што яна 100 % «хоча» менавіта цябе. Ды, верагодна ў яе ёсць нейкія сімпатыі, але гэта не значыць, што менавіта ў гэтую сустрэчу яна хоча сэксу. Можа яна прыйшла павесяліцца за кампанію і ўсё. Таму будзь уважлівы да яе жаданняў, якімі б дурацкімі яны не былі. Лепш пацярпець яе «закідоны», чым трываць на зоне, праўда?
  • «Не» амаль заўсёды значыць «не». Калі вы абодва цвярозыя, і яна кажа «не», то ў большасці выпадкаў гэта сапраўды значыць «не». Але, вядома, бывае гэта вельмі мудрагелістае «не» і тут усё залежыць ад сітуацыі. Ёсць куча прычын, па якіх яна кажа «не»: адсутнасць сэксуальнага вопыту, сарамлівасць, няўпэўненасць, стомленасць, месячныя і гэтак далей. Калі бачыш, што яе «не» гэта не гуллівае «не», якое кажа «працягвай» (а такое таксама бывае), то лепш проста спыніцца і спытаць у чым справа. Нават калі яна не можа даць выразнага адказу, то лепш спыніцца. Трымай у галаве, што сёння ты ня прыслухваешся да яе «не», а праз пару месяцаў цалкам можа быць, што зэкі ня будуць прыслухоўвацца да твайго.
  • П’янае «так» не заўсёды роўна цвярозаму «так». Не факт, што заўтра яна не пойдзе ў паліцыю пісаць на цябе заяву (і ты нічога з гэтым не зможаш зрабіць). Нават калі вы абодва былі п’яныя ў нуль, і ўсё было ўзаемна, то шанец падхапіць нейкую больку або заляцець павышаецца ў разы. Не можаце без алкаголю — ўжывайце мінімальныя колькасці (адзін-два келіха).
  • Пераканайся, што яна ў бяспецы, калі яна без прытомнасці. Гэта значыць, каб да яе не лезлі п’яныя сябры, каб яе не пачало ванітаваць і гэтак далей. Чалавек без прытомнасці нічога не хоча, і ўжо дакладна не трэба яго гвалтаваць.
  • Яна можа сказаць «так», а потым «не». Калі яна ў апошні момант кажа «не», то ні ў якім разе не трэба працягваць. Тупа? Крыўдна? Што наогул адбываецца, праўда? Але гэта не прычына, каб яе гвалтаваць. Памятай: невыразны сэкс з незразумелай дзяўчынай не варта таго, каб потым быць шантажаваным ці ўвогуле сесці ў турму ў пачатку свайго жыцця.
  • Калі не ўпэўнены уяві сваякоў. Базавы ўрок этыкі заключаецца ў тым, а хацеў бы ты, каб з табой так паступілі? Калі не ўпэўнены ў сітуацыі, то падумай, хацеў бы ты, каб так звярталіся з тваёй маці, бабуляй, будучай дачкой, сястрой ці цёткай.
  • Не трэба «праціскаць» дзяўчыну і шукаць сэксу любым шляхам. Вельмі дрэнная практыка ў постсавецкіх краінах заключаецца ў тым, што пераспаць з дзяўчынай лічыцца вялікім дасягненнем і да гэтага трэба імкнуцца любымі шляхамі. А пасля таго, як пераспіш, трэба павялічваць гэты лік, інакш «пацаны засмяюць». Таму на любыя жаночыя сумневы адказваюць «чаго ты ламаешся» і «праціскаюць» сэкс. Гэта ўсё выглядае, вядома, шкодна для абодвух бакоў. Не трэба «ламаць» дзяўчыну і ўжо дакладна не трэба думаць, што «пацаны падумаюць». Зноў-такі — сёння ты «альфач», а заўтра цябе ламаюць на зоне ў прамым сэнсе гэтага слова. І на пацаноў табе там дакладна будзе ўсё роўна.
  • Не спі з кім патрапіла. Гэта вельмі важны пункт, так як у многіх вышэйпералічаных згвалтаваннях пасля агалоскі з’явілася шмат інфармацыі аб сямейным становішчы дзяўчат і іх рэпутацыі. Многія яны з дрэнных і бедных (калі не жабракоў) сем’яў і многія з дзяўчат не самай лепшай рэпутацыі (пра кагосці казалі, груба кажучы, што «яна спіць з усімі запар»). Я не буду сцвярджаць, што гэта праўда ці няпраўда, але сутнасць заключаецца ў тым, што дзяўчына нізкага сацыяльнага статусу і / або з дрэннай рэпутацыяй менш абцяжарана маральлю і іншай «духоўнасцю». Яна можа ўзнагародзіць цябе венерычным захворваннем (калі «яна спіць з усімі»), яна можа цябе шантажаваць, што панясе заяву ў паліцыю і вымагаць грошы ў тваёй сям’і, можа сказаць, што яна цяжарная і таксама шантажаваць і гэтак далей у залежнасці ад яе фантазіі. Увогуле, не будзь дурнем, думай, што ты робіш і з кім.

Падагульнім для хлопцаў: (а) менш алкаголю ўсім; (б) не будзь статкам; (в) прыслухоўвайся да дзяўчыны. Цябе можа і пранесці ў гэты раз, а заўтра станеш інтэрнэт-героем на ўсю краіну, які, безумоўна, сядзе — усё «героі» гэтых гісторый трапляюць у турму. Табе гэта трэба?

Зрэшты, нават калі табе пашанцавала, і ты ня сеў, то навошта табе лішнія нервы ў выглядзе болек, шантажу і вымагальніцтва грошай? З-за постсавецкай спецыфікі, упэўнены, велізарная колькасць спраў вырашаецца без паліцыі і без агалоскі. Хочаш пазбавіць сваю сям’ю усіх зберажэнняў і залезці ў даўгі? Моцна сумняваюся, што гэта таго варта.

Што рабіць дзяўчатам?

Мне здаецца, дзяўчыны цалкам могуць пазбегнуць такіх небяспечных сітуацый, але ў гэтым выпадку варта прызнаць, што частка віны за тое, што з ёй адбылося, ляжыць на ёй. Усе разумеюць, што злятаць у Швейцарыю, Канаду і Іспанію і злятаць у Афганістан, Судан і Ірак — не адно і тое ж. Чалавек псіхалагічна разумее, што гэта небяспечныя краіны і трэба паводзіць сябе суадносна і напагатове.

Я разумею, што хочацца вінаваціць заўсёды гвалтаўніка, але толку з гэтага? Мая мэта — прадухіліць гэтыя падзеі наогул, а не пагладзіць па галоўцы ахвяру. Вінаваціць гвалтаўніка — гаварыць, што дзяўчыну ў любым выпадку згвалтавалі б 100 %. Але на справе мы заўсёды выбіраем куды паехаць — у Германію або Самалі і ад нашага выбару многае залежыць.

Менавіта таму я не зусім разумею, чаму дзяўчатам так важна хадзіць напаўголымі ноччу і патрабаваць, каб іх не гвалтавалі. Калі чалавек ведае, што яго гіпатэтычна могуць абрабаваць, згвалціць ці забіць у нейкім месцы і ў нейкі час, то цалкам лагічна не з’яўляцца там. Гэта тычыцца згвалтаванняў незнаёмцамі.

Што тычыцца згвалтаванняў знаёмымі людзьмі, то я пачну з асновы, якую, як мне здаецца, дзяўчыны не зусім разумеюць ці не хочуць зразумець:

  • Хлопцы хочуць сэксу. Калі да цябе праяўляе цікавасць хтосьці, то яго канчатковая мэта — сэкс. Гэта не значыць, што адносіны скончыцца пасля сэксу, але толькі дасканалы ботан будзе даказваць, што з табой дзеля «душы, эмоцый, твайго розуму» і іншае. Асабліва ў такім юным узросце ўсе хлопцы хочуць сэксу і гэта нармальна. Калі цябе запрашаюць дадому, на дачу і гэтак далей — ты ведаеш, навошта гэта. Як толькі ты гэта ўсведамляеш, ты зможаш гэта ўсё па-сапраўднаму кантраляваць.
  • Як мне здаецца, праблема згвалтавання паміж знаёмымі людзьмі (дзяўчынай і хлопцам, а не бацькам і дачкой) заключаецца ў недастатковым разуменні. І недастатковае разуменне не ў момант згвалтавання, а наогул падчас усяго зносін.
  • Вызначся, што ты хочаш сама. Што ты хочаш ад гэтага хлопца і ад гэтага дня? Ён для цябе толькі адзін, а на вечарыне ты хочаш проста патусавацца і адпачыць? Тады так і скажы гэта. Загадзя. Проста скажы: «Я бачу ў табе сябра, так як …» і далей выразная і ясная прычына. Гэта ў тваіх інтарэсах зрабіць так, каб ён ад цябе адстаў і не прыставаў пры кожным зручным выпадку. Не трэба хаваць і маўчаць. Твае думкі чытаць ніхто не ўмее. Калі ты гэтага не зробіш, то на кватэры цябе могуць напаткаць «дамаганні» (у тваіх вачах), хаця хлопец будзе лічыць, што робіць наступны крок. Гэта ж тычыцца і вечарынак. Калі ты, да прыкладу, сімпатызуешь хлопцу, але менавіта на гэтую вечарыну хочаш проста павесяліцца, то так і скажы загадзя. У такім выпадку ён будзе ведаць, што вы «разам» і не падпусціць сваіх п’яных сяброў да цябе, і сам не будзе лезці, так як ты праявіла сімпатыю і распавяла свае планы.
  • Ня бойся праяўляць ініцыятыву. Гэты пункт дапаўняе папярэдні. Казаць пра свае планы і жадання — гэта браць ініцыятыву ў свае рукі і тым самым засцерагчы сябе. Ты кажаш што, дзе, калі і як, і любы адэкватны хлопец толькі рады такой празрыстасці. Яму не трэба «ламаць» цябе — ён ведае, што ў цябе ў галаве і ня будзе лезці да цябе тады, калі ты не хочаш або «не гатовая». Хлопцы не жывёлы — трэба з імі ў адкрытую ўсё абмяркоўваць.
  • Цалкам дакладна вызначыся, чаго ты хочаш. Вось прыклад:

  • Гэта значыць дзяўчына пачала цалавацца з хлопцам (абодва даволі п’яныя), яны перайшлі ў ложак, а потым у яе з’явіліся «патайныя намыслы» і яна замест таго, каб проста сказаць «Не!» І сысці, спрабавала перавесці тэму на кнігі: «А табе падабаюцца кнігі?» Нават я, чалавек які чытае, мала што тлумачальнага мог у такі момант вымавіць. А не знайшоўшы нічога больш разумнага, чым сказаць «У мяне месячныя!», Яна пакрыўдзілася, калі хлопец (відавочна, зусім узбуджаны) сказаў «Можаш хаця б зрабіць мінет?», Пасля чаго яна ўстала і горда пайшла. Уся сітуацыя абсалютна не нармальна. Калі ты не гатовая страціць некранутасць, навошта ісці на п’яную тусоўку і ў апошні момант адшываць кагосьці? Чаму нельга проста сказаць: «Я нявінніца і не гатовая. Думала, што змагу, але не магу»? Навошта трэба казаць пра нейкія кнігі, а потым горда сыходзіць. Такія паводзіны — глупства вышэйшай меры. Я б яшчэ зразумеў, калі б яна сапраўды сказала свае перажыванні, але яна загаварыла пра кнігі. Таму: вельмі выразна вырашы што, дзе, калі і з кім ты хочаш. Ісці нявінніцай на п’яную вечарынку не самае мудрае рашэнне. Лепш знайсці сімпатызуючага хлопца і расказаць яму сваю сітуацыю. Любы адэкватны чалавек зразумее і ацэніць і ў вас будзе ўсё тады, калі вы ўдваіх на гэта вырашыцеся. А ў апошні момант казаць п’янаму хлопцу «не» — па-дурному і небяспечна. Так, можна купіць білет, а пры пасадцы ў самалёт зладзіць істэрыку. Гэта права кожнага, але з боку ў такім учынку вельмі мала логікі. Казаць «не» пасля «так» можна і трэба. Але гэта павінен быць такі «аварыйны выхад» і прычыну лепш раскрыць (інакш чалавек падумае, што ты з ім гуляешся, і можа ўзлавацца, а табе гэта не трэба).
  • «Так» павінна значыць «так», «не» павінна значыць «не». Мне здаецца, дзяўчаты па нейкіх сваіх прычынах не могуць выразна выказваць свае жаданні. У мяне былі выпадкі, калі невыразнае «не» перацякае ў «так» і ўсе заставаліся задаволеныя. Гэта не нармальна. Не трэба казаць «не», калі ты лічыш «так» і не трэба казаць «так», калі ты лічыш «не». Кажучы гэта, ты дэвальвіруеш гэтыя словы і ў маладых людзей з’яўляецца міф «ламання» дзяўчат — «яна проста ламаецца, зараз скажа «так», трэба працягваць мацней». І калі з табой усё добра прайшло, то з другой сітуацыя можа быць іншая. Яе «не» можа сапраўды значыць «не», а хлопец будзе яе «праціскаць».

Увогуле, дзяўчыны, будзьце адкрытыя і шчырыя («празрыстыя»). Выяўляйце ініцыятыву. Па-мойму, лепш пакапацца ў сваёй галаве пару дзён і ў адкрытую выказаць сваю пазіцыю (і тым самым кантраляваць сітуацыю і адносіны), чым перажыць згвалтаванне (якое можа нават стаць публічным), стварыць сабе кучу праблем і фобій на ўсё жыццё.

І некалькі простых практычных парад:

  • Хопіць піць і выкарыстоўваць наркотыкі. Па-мойму гэта відавочна. Табе самой не страшна наеўшыся ў хлам сярод кучы мужчын? Шклянку-два віна максімум і ўсё. Хочаш напіцца? Запрашай сябровак, і піце разам, шанец быць згвалтаванай зніжаецца ў разы.
  • Будзь асцярожная ў кампаніях. Калі дзяўчат меншасць, то будзь напагатове. Калі ўсе моцна п’яныя, то будзь ўдвая напагатове ці проста сыходзь (выкліч таксі ці нават лепш бацькоў, каб уначы не патрапіць у непрыемнасці). Лепш за ўсё, калі п’юць мала і ўсе цвярозыя.
  • У крайні выпадак — абараняйся. Калі хлопец цябе не чуе і не звяртае ўвагу на твае канкрэтныя патрабаванні спыніцца ці нават на твой крык, то прыйшоў час абараняцца. Трымай пад рукой, да прыкладу, пярцовы балончык, які не бойся выкарыстоўваць (можна падгуляць гвалтаўніку і папрасіць перадаць табе сумку на падставе таго, што там прэзерватывы і табе «спакайней» са сваімі). Пасля балончыка правядзі пару удараў у пах, і ты атрымаеш магчымасць выратаваць сябе.
  • Калі штосці ўсё-ткі адбылося ідзі ў паліцыю. Як бы гэта ні было зневажальна і непрыемна, але трэба дзейнічаць у рамках закона. Ні ў якім разе нельга шантажаваць або адкупляцца грашыма — гэта кідае цень на ўсіх дзяўчат, якія былі згвалтаваны.

У суме: (а) хлопцы хочуць сэксу, зыходзь з гэтага факта; (б) будь адкрыта — сімпатызуешь яму — так і скажы, хочаш сэксу — скажы калі, вы сябры — так і скажы; (в) «так» значыць «так», «не» значыць «не»; (г) калі ў цябе нейкія сумненні, так і кажы пра гэтыя сумненні, ня трэба сыходзіць на іншую тэму; (д) у цябе сапраўды ёсць магчымасць у самую апошнюю хвіліну сказаць «не», але лепш не трапляцца ў такія сітуацыі для твайго ж дабра — хлопец можа трапіцца агрэсіўным, і так проста ты ня сыдзеш; (е) ніякага алкаголю і наркотыкаў; (ё) май на ўвазе, куды ты ідзеш, што гэта за вечарынка («Германія» альбо «Афганістан»), і нават у «Нямеччыне» адбываюцца злачынствы, таму пры любой патэнцыйнай небяспецы хутка сыходзь і (ж) ідзі ў паліцыю, калі адбылося згвалтаванне.

Што рабіць грамадству?

Усе маладыя дзяўчаты і хлопцы спароджаныя цяперашнім постсавецкім грамадствам, якое ў шматлікіх рэчах абсалютна нездарова. Па пунктах:

  • Адносіны да алкаголя. Значная колькасць дарослых людзей «як бы» асуджае алкаголь, але любое свята суправаджаецца ужываннем алкаголю ўсёй сям’ёй. Бывае нават так, што больш актыўныя сваякі абложваюць непітушчых і ледзь не прымушаюць піць. Не дзіўна, што ў такім грамадстве моладзь лічыць, што напіцца да неадэкватнага стану — гэта «нармальна». Перш чым асуджаць маладыя пакалення, выліце ўвесь алкаголь у кватэры ва ўнітаз і занясіце усе бутэлькі на памыйніцу. Калі вам зусім невыносна без алкаголю — адна бутэлька віна ў кватэры на адзін-тры келіха ў тыдзень падыдуць.
  • Культура правядзення часу. У апошні час у Маскве сталі рэкламаваць разнастайныя выставы, адкрываць музеі на ноч бясплатна («Ноч у Музеі»), добраўпарадкоўваць паркі і ўсяляк ствараць культурны вольны час. Гэта правільнае рашэнне — у людзей павінна быць альтэрнатыва «бухання» у сваіх хрушчоўках. На жаль, я амаль упэўнены, што ў невялікіх гарадах ёсць нашмат менш месцаў, дзе можна чымсьці заняцца і над гэтым трэба працаваць. Варта таксама памятаць, што нішто не перашкаджае сабрацца з сябрамі (абодвух палоў) у кагосці на кватэры і паслухаць музыку, трохі выпіць віна (калі без алкаголю зусім ніяк), пагуляць у настольныя гульні («Манаполія», «Джэнг», «Твістэр») і пагутарыць. Калі, вядома, такую прагулянку не будуць таўраваць «батанскім» (глядзім, да прыкладу, «Тэорыю Вялікага выбуху»), а «нажрацца і пераспаць» не будуць гераізаваць (што зараз робяць у фільмах і кіно).
  • Неадэкватныя правілы. Ганна Шатава не паспела ў сваё агульнае памяшканне да 23:00 і менавіта таму яна апынулася на вуліцы. Чаму агульнае памяшканне павінна закрывацца нанач? Чаму паўналетні чалавек у XXI стагоддзі не можа проста прыйсці да сябе дадому ў любы час, які яму патрабуецца? Ёсць мноства прычын, па якіх дзяўчына ці хлопец могуць затрымацца дапазна: праца, вучоба, вечарынка, спатканне. Ды нават калі ад’язджаў наведваць бацькоў у родны горад ці вёску, то можна прыехаць на вакзал пасярод ночы — такі расклад. І што, цяпер бамжаваць на вуліцы ўсю ноч, падвяргаючы сябе (і сваю маёмасць) небяспецы?
  • Не выхоўваць «прынцэс» і «прынцаў». Мне таксама здаецца, што цяперашні тып выхавання зжыў сябе і стварае шмат праблем. Хлопцаў вучаць, што яны «павінны» «заваёўваць» дзяўчат, «праяўляць ініцыятыву» і гэтак далей. Дзяўчат вучаць, што яны «павінны» быць лагоднымі, сціплымі, загадкавымі, максімальна амбівалентна ставіцца да сэксу і гэтак далей. З аднаго боку ён павінен быць «мужыком», які павінен «вырваць» сэкс любой цаной, а яна павінна быць «дзяўчынай», якая павінна «трымаць абарону» максімальна доўга. На справе мы атрымліваем хлопцаў, якія сапраўды любой цаной «вырываюць» сэкс (і з-за гэтага крыўдзяцца, калі ім адмаўляюць, бо яны прыкладвалі ўсе намаганні), а дзяўчаты праз нейкі час здаюцца і як бы «добра, так ужо і быць, рабі, што табе трэба».
  • Уся цяперашняя сістэма выхавання павінна пайсці на звалку. Хлопцы не павінны рабіць што заўгодна, дзеля сэксу. Гэта не такая вялікая штука, каб любой цаной яго дамагацца і трапляць у непрыемнасці. Дзяўчаты не павінны здавацца нейкімі цнатлівымі бабулькамі, якія не любяць і не разумеюць сэкс. Дзяўчаты не павінны здавацца нейкімі загадкавымі і неадэкватнымі істотамі, якія паступаюць максімальна ірацыянальна. Калі табе падабаецца хлопец і табе падабаецца сэкс — гэта нармальна. Толькі ад дзяўчат я чуў, як яны пакутуюць, што «гэта была памылка», «не трэба было з ім спаць» і іншае. Толькі ад дзяўчат я чуў «я не гатовая», хоць месячныя пачаліся ва ўсіх даўным-даўно і цела цалкам дакладна да ўсяго гатова. Гэта нейкае выхаванне віной, татальная сэксуальная неразняволеннасць.
  • Трэба выхоўваць з дзяўчынак не пірагі, якія «не гатовыя», а паўнавартасных членаў сучаснага свету, якія могуць праяўляць ініцыятыву, калі хочуць чагосьці, і могуць адкрыта казаць пра свае пачуцці і перажыванні, могуць ясна і зразумела сказаць «не», якое будзе значыць «не», і могуць адкрыта сказаць хлопцу, што любяць сэкс. Трэба выхоўваць з хлопчыкаў не заваёўнікаў, якія павінны «апрыходаваць» максімальную колькасць дзяўчат любой цаной, бо інакш ты «лох» і «нявіннік», а сучасных мужчын, якія могуць самі вырашыць, калі і з кім яны хочуць страціць некранутасць (а не па п’яні з кім папала, але каб «пацаны ня засмяялі»), і для якіх сэкс не з’яўляецца мэтай ўсяго жыцця.

У заключэнне хочацца паўтарыцца, што хоць дадзеная тэма вельмі складаная і неадназначная, але варта памятаць, што ёсць вельмі шмат простых «правіл», вынікаючы якімі можна пазбегнуць непрыемнай сітуацыі. А дарослым і соцыуму варта памятаць пра сваю выхаваўчую (але не ханжаскую!) ролю і тым, што яны з’яўляюцца прыкладам для пераймання нумар адзін для іх дзяцей. Непавагу да сваёй жонкі / свайго мужа, спажыванне алкаголю і канапа-тэлевізійнае баўленне часу вельмі лёгка ўбіраецца падрастаючым пакаленнем, якое, не знойдучы для сябе заняткаў на пабітых дарогах постсавецкіх гарадоў і вёсак, збіраецца ў кампаніі, п’е і трапляе ў гісторыі.

BE-Stefan-Vanli-S70

Стэфан Ванлі

Рэдактар

BE_Moscow-Russia

Масква

Расія